Campingblues 8

In het zwembad is het nu heel rustig vanwege bewolking en wind. Zojuist kwam er een belachelijk grote opblaaszwaan het zwembad binnen. Er liggen nu 5 kinderen op. Engelse. Wansmaak.

De zwaan is weer weggevlogen.

V. doet weinig anders dan lezen. Ze heeft al 5 boeken uit.

Vanochtend nog een wandeling gemaakt met de kinderen. V. had haar iPhone mee en muziek aangezet. Ze zongen de liedjes luid mee. De vogels waren er misschien niet blij mee, maar, en dat is het gekke, er zijn hier nauwelijks vogels. Ik heb er welgeteld twee gezien. In Amsterdam zijn er veel meer.
We liepen langs een waterzuiveringsgebouw. Het stonk er nogal. Volgens T. was het koeienstront.
Net als bij de eerste wandeling kreeg ik ook nu het idee dat de waterafvoer van de camping niet helemaal zuiver was.

—-
Zag zonet de belachelijkste geklede persoon van deze vakantie. Een Nederlander natuurlijk. Zwarte regenjas met gele mouwen, daaronder een grijze Adidas trainingsbroek tot net over zijn knieën, dan een zwarte legging, daaronder een sok (wit met groene en rode ruiten die normaal gesproken alleen worden gedragen door kakmadammen), en daaronder bergschoenen.
Waarom wordt zo iemand niet van de camping gezet? Of terecht gewezen door zijn reisgenoten, want hij was niet alleen. Sommige mensen krijgen teveel ruimte in hun eigen gekkigheid.

T. wilde naar de disco. Dat gunde ik hem wel. We bleven niet lang.
Toen ik Boney M. voor de 2e keer hoorde, zijn we weggegaan. Zoals ik net al zei: sommige mensen krijgen teveel ruimte in hun eigen gekkigheid.

De twee prinsessen van het zwembad bestelden tequila bij de bar in de disco. Ik schrok ervan. Het waren nog kinderen.

 

Dit stukje delen
Dit bericht is geplaatst in column met de tags , . Bookmark de permalink.